Tanımlanması Zor Bir Film: 12 Angry Men

Çok iyi kitaplar okudum, çok iyi filmler, diziler izledim, çok iyi oyunlar oynadım. Farklı düşünce akımlarını araştırdım. 28 yıllık hayatımda psikolojiye, sosyolojiye ve sinirbilime gönül verdim. Pek çok makale, yazı okudum. Araştırmalar yaptım. Okumalar gerçekleştirdim. Farklı şehirlere gittim, farklı insanlar tanıdım. Farklı düzeylerde sohbetler ettim insanlarla. Öğrendim, okudum, araştırdım. 28 yaşına geldim. Fakat ben hayatımda böyle özel ve güzel bir film izlemedim. Bugüne değin tükettiğim tüm sanat eserleri bir yana, 12 Angry Men benim için bir yana. Eser; 24 saattir susuz çölde su içmemiş bir insanın çölde bir dere yatağında su içmesi gibi akıcı. 90 dakika insana sanki 20 dakika gibi geliyor. Fazla berrak ve hınç, kin, nefret, öfke gibi şeylerden arınmış, sonunda ahlakın, iyiliğin, doğruluğun kötülüğe galip geldiği bir yapıt 12 Angry Men. Bugüne değin çekilmiş hiçbir film bu kadar akıcı değildi. Eser, ahlakın ve zekanın ne denli önemli olduğunu, önyargının ne kadar aşağı bir şey olduğunu ince ince işliyor. Bir bakmışsınız 90 dakika bitivermiş. 12 Angry Men'i hiçbir sinema filmi ile kıyaslamadım hayatım boyunca. Çünkü eser, herhangi bir film ile kıyaslanamayacak kadar özgün ve özel bir film. Mesela ben The Godfather'ı da hiçbir film ile karşılaştırmam. Bu, The Godfather'a hakaret olurdu. Bunun sebebi The Godfather'ın çok kaliteli olmasıdır. 12 Angry Men'i herhangi bir film ile kıyaslamamamın sebebi ise eserin çok özgün ve özel olmasıdır. Sizin için bazı özel kitaplar, diziler ya da filmler vardır. Başka hiçbir yapıtla karşılaştırmaz, kıyaslamazsınız. Bunun sebebi sizin için özel oluşudur. 12 Angry Men ise insanlık için özeldir. Bu sebeple kıyaslanamaz. Bunun yanı sıra 12 Angry Men, izlediğim en iyi 5 sinema yapıtından biridir. Eser sizi başköşeye alıp oturtur, bütün olanları pürdikkat izlettirir. Bana kalırsa bu eser ilkokul, ortaokul ve lisede üçer defa izletilmeli ve üzerinde insanlara ders verilmelidir. Eser çok muazzam ana fikirlere, mesajlara ve altmetne sahip. Ahlakın ve zekanın önemini, önyargının ne denli aşağılık bir şey olduğunu izletiyor bize. Ve bunu yaparken 90 dakika bir masal gibi geliyor ama bir hayli gerçekçi. Küçük bir çocuğun hayatı karşısında değersiz ve önemsiz kalıyor her şey. Özel bir dokunuşla kini, nefreti ve hıncı alıyorsun karşındakinin. Ve sonra ağlatıyorsun onu. Eser bir şiir gibi. Sinema bir şiir olsaydı bu 12 Angry Men olurdu. Sadece şiir değil tabii ki. Bu çok eksik bir ifade. Güçlü, berrak, nefretten arınmış, sakin, akıcı. Kendisiyle ilgili yapılacak bütün yorumları sığ bırakacak bir film. Dünyadaki toplumlar ve özellikle Türkiye toplumu 3. jüri üyesi gibi işte. Kin, nefret ve öfke dolu. Herkes yozlaşmış, birbirine saldırıyor. Ben de hayatım boyunca 8. jüri üyesini aradım. Bir arkadaşım olsun istedim böyle; nefreti, öfkesi, kini ve hıncı olmayan. Ama bulamadım. Demem o ki bu eser, son derece özgün, özel ve güzel bir eser. Bir sinema şaheseri. Bu film asla eskimeyecek...